Mostrar mensagens com a etiqueta José Angél Valente. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta José Angél Valente. Mostrar todas as mensagens
quarta-feira, 21 de janeiro de 2009
"De amigo"
E olla meu amigo.
Agora
perante nós
o nada xurde derradeiro
coma toda orixe.
Olla no valeiro do ver.
Aonde, dime, agora, ou en cal peito
baixaría a mañán
para alumear os páxaros
que endexamáis voaron
das miñas maus ao dia.
Imaxe de ninguén
em tódollos espellos.
A ponla do mencer
esmoreceu na noite
e ti no irse
meu eu de min.
O nada.
E olla meu amigo.
- José Angél Valente [Orense, 25.4.1929-Genebra, 18.7.2000], Cántigas de alén, in El Fulgor, Antología poética (1953-2000), Barcelona, Galaxia Gutenberg/Círculo de Lectores, 2001, p.342.
Agora
perante nós
o nada xurde derradeiro
coma toda orixe.
Olla no valeiro do ver.
Aonde, dime, agora, ou en cal peito
baixaría a mañán
para alumear os páxaros
que endexamáis voaron
das miñas maus ao dia.
Imaxe de ninguén
em tódollos espellos.
A ponla do mencer
esmoreceu na noite
e ti no irse
meu eu de min.
O nada.
E olla meu amigo.
- José Angél Valente [Orense, 25.4.1929-Genebra, 18.7.2000], Cántigas de alén, in El Fulgor, Antología poética (1953-2000), Barcelona, Galaxia Gutenberg/Círculo de Lectores, 2001, p.342.
Subscrever:
Mensagens (Atom)